rssreadercyprusrssreadergreece

Share

th

 

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟ ? ΠΩΣ ΤΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΩ?


Κατά αρχήν τι ορίζει μια συμπεριφορά  ώστε   να θεωρείται  επιθετική. Για να θεωρηθεί μια συμπεριφορά επιθετική πρέπει να έχει την πρόθεση να κάνει κακό σε κάποιον. Η επιθετικότητα αρχίζει όταν τα παιδία αντιληφθούν ότι μπορούν να είναι η αιτία της στεναχώριας  ή του εκνευρισμού κάποιου άλλου και ότι μπορούν να  αναγκάσουν  τους άλλους να κάνουν ότι αυτά θέλουν ,προκαλώντας τους στεναχώρια ή εκνευρισμό. Η αντίληψη αυτή στα παιδία κατορθώνεται  αρκετά νωρίς και  διαμορφώνεται ιδιαίτερα μέσα στην οικογένεια.
                Συνήθως  μια  επιθετική συμπεριφορά εκδηλώνεται από ένα παιδί έχοντας στόχο  τη απόκτηση κάποιου επιθυμητού  πράγματός   , για παράδειγμα  χτυπά ή απειλεί ένα άλλο παιδί  για να αποκτήσει κάποιο παιχνίδι. Κάποιες  άλλες φορές η επιθετικότητα, στοχεύει συγκεκριμένα είτε για να πληγώσει ένα άλλο πρόσωπο ,είτε για εκδίκηση , είτε για να εδραιώσει την κυριαρχία του, που μπορεί  μακροπρόθεσμα να επιφέρει στο επιτιθέμενο κάποια οφέλη. Για παράδειγμα όταν το παιδί εκφράζει μια επιθετική συμπεριφορά ,( πετά τα παιχνίδια του, φωνάζει ,χτυπά  ότι βρεθεί στο διάβα  του),  πάντα ο γονέας  υπακούει στην εντολή του χωρίς κανένα ενδοιασμό.
                Οι γονείς των παιδιών με επιθετικές  συμπεριφορές συχνά ενισχύουν  αυτές τις συμπεριφορές με τον τρόπο  που τις αντιμετωπίζουν. Σε ορισμένες περιπτώσεις παρέχουν θετική ενίσχυση δίνοντας σε αυτές περισσότερη προσοχή   , γελώντας ή εκφράζοντας επιδοκιμασία όταν τα παιδιά τους είναι επιθετικά . Σε άλλες περιπτώσεις ,πετυχαίνουν να κάνουν τους γονείς τους να σταματήσουν να τους εξαναγκάζουν να κάνουν κάτι ,αναπτύσσοντας αυτή την συμπεριφορά .
    Πραγματοποιήθηκαν σωρεία από μελέτες για τον τρόπο αντιμετώπισης τέτοιων συμπεριφορών. Αρκετές από αυτές τις μελέτες διαπίστωσαν ότι οι προσπάθειες για να ελεγχθεί η συμπεριφορά των παιδιών με σωματικές τιμωρίες ή απειλή χρήσης βίας ,στην πραγματικότητα αυξάνουν τη επιθετικότητα των παιδιών. 
Πως αντιμετωπίζουμε την επιθετική συμπεριφορά.
Δεδομένου ότι τα παιδιά τις περισσότερες φορές γίνονται επιθετικά για να κερδίσουν την προσοχή μας ,μια στρατηγική για να μειωθεί η επιθετικότητα είναι να αγνοείται η συμπεριφορά τους αυτή και να δίνεται προσοχή στα παιδιά μόνο όταν συμπεριφέρνονται με συνεργατικότητα.
Ένας τρόπος να εφαρμόσουν οι ενήλικες αυτή την στρατηγική είναι να παρεμβαίνουν στην φιλονικία των παιδιών ,δίνοντας προσοχή μόνο στα θύματα και αγνοώντας το επιτιθέμενο. Ο ενήλικας μπορεί να καθησυχάσει το αδικημένο παιδί ,να του δώσει κάτι ενδιαφέρον να κάνει ή να προτείνει μη επιθετικούς τρόπους ,με το οποίο το παιδί θα μπορούσε  να αντιμετωπίσει μελλοντικές επιθέσεις.
Σε αυτές τις τεχνικές επιλεκτικής προσοχής ο επιτιθέμενος δεν ανταμείβεται ούτε με την  προσοχή του ενήλικα ούτε με την υποταγή του θύματος. Το θύμα διδάσκεται πώς να τα βγάζει πέρα με τέτοιες επιθέσεις χωρίς να γίνεται και αυτό επιθετικό , εμποδίζοντας έτσι την κλιμάκωση της επιθετικότητας. Επιπλέον, δηλώνεται στα άλλα παιδιά, που μπορεί να παρακολουθούν τη σκηνή, ότι είναι σωστό να είναι συμπονετικά στο θύμα της επίθεσης και ότι η μη βίαιη συμπεριφορά μπορεί να είναι αποτελεσματική πάρα την επιθετική.
 Ένας άλλος τρόπος ελέγχου της επιθετικότητας είναι η χρήση της συζήτησης. Αν και μερικές φορές φαίνεται δύσκολο να κάνεις μια ορθολογική συζήτηση , για παράδειγμα με ένα τετράχρονο παιδί που μόλις άρπαξε το παιχνίδι από το φίλο του , τέτοιες συζητήσεις ωστόσο έχει διαπιστωθεί ότι μειώνουν την επιθετικότητα ακόμα και σε αυτή την νεαρή ηλικία.
Ένα σημαντικό συστατικό σε αυτή την τεχνική είναι να ενημερωθούν τα παιδιά  που άσκησαν την επίθεση  για τα συναισθήματα των θυμάτων και πως θα ένιωθαν εκείνα αν συνέβαινε το ίδιο σε αυτά. 

ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΑΥΡΙΚΙΟΥ

 

 

 

JoomlaWatch Stats 1.2.9 by Matej Koval